Myspace Quotes at WishAFriend.com
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εμείς και ο Κόσμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Εμείς και ο Κόσμος. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 12 Ιανουαρίου 2011

Ένας σύγχρονος Ιωνάθαν

Ένα ηλιόλουστο πρωινό του Γενάρη, έβαλα την αγαπημένη μου πρωινή μουσική (το OST από το 'Samurai Champloo'), ένιψα ( όπως λέει η γλυκιά μου γιαγιάκα) το πρόσωπο μου και βάλθηκα να συμμαζέψω το δωμάτιο μου. Την πρωινή μου δραστηριότητα ήρθε να διακόψει ένα φτερούγισμα που έκρυβε πόνο στο άκουσμα του.
Τριγύρισε για λίγο το βλέμμα μου στις αυλές της γειτονιάς και εντόπισε την πηγή που πονούσε τόσο.. Ήταν ένας γλάρος, μαχητικός θα έλεγε κανείς κρίνοντας από τις ατέρμονες προσπάθειες που κατέβαλλε για να ξαναδιασχίσει τους ουρανούς της όμορφης πόλης μου. Μα τι ήταν αυτό που τον εμπόδιζε; Κοιτάζοντας καλύτερα, θα διαπίστωνε κανείς πολύ εύκολα πως το αριστερό του φτερό ήταν τσακισμένο.
Σκέφτηκα για μια στιγμή πως τόσοι άνθρωποι που πέρασαν πολύ νωρίτερα από εκείνο το σημείο θα μπορούσαν να είχαν αφιερώσει λίγο από τον πολύτιμο χρόνο τους και να τον βοηθήσουν. Φεύ! Ανόητες σκέψεις! Κανείς δεν έχει χρόνο για κανέναν! Η αρρώστεια της σημερινής εποχής σε όλο της το μεγαλείο .. ..
Το πρώτο πράγμα που μου ήρθε να κάνω, ήταν να βρω το τηλέφωνο του κτηνιατρικού τμήματος της νομαρχίας, το οποίο και βρήκα σχετικά εύκολα.

"Καλημέρα σας, είναι ένας τραυματισμένος γλάρος στη γειτονιά μου και .. "
" Δεν είμαστε εμείς αρμόδιοι κοπέλα μου για τέτοια .. Αυτά είναι άγρια ζώα."
" Και που μπορώ να απευθυνθώ;;"
" Κάτι φιλόζωοι υπάρχουν στην τάδε περιοχή.."
"Μπορείτε να μου δώσετε το τηλέφωνο τους;"
"Δεν το έχουμε .. .."

Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς; Την αναρμοδιότητα τους για τέτοια θέματα;; Δηλαδή για τι ακριβώς είναι υπεύθυνοι; Για να στειρώνουν τα αδέσποτα που κάποιος ασυνείδητος παράτησε; Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί η υπηρεσία αυτή δεν είναι η αρμόδια για τα άγρια ζώα, αλλά θεωρώ απαράδεκτη την απουσία στοιχειώδους συνεργασίας με τους κατά τόπου φιλοζωικούς οργανισμούς. Χρειάστηκε να ψάξω λιγάκι περισσότερο, μέχρι να βρω το τηλέφωνο που έπρεπε.

"Γεια σας. Έχω στη γειτονιά μου ένα τραυματισμένο γλάρο. Τι μπορούμε να κάνουμε;"
"Είστε στη τάδε οδό; Μας πήραν τηλέφωνο από χθες, αλλά σήμερα μπορώ να ρθω."
"Ναι εκεί! Πολύ ωραία, αν χρειαστείτε κάτι όταν έρθετε μπορείτε να με πάρετε τηλεφωνο. Καλή συνέχεια!"

Καθόλη τη διάρκεια της ημέρας, το συγκεκριμένο πουλί δεν έπαψε ούτε μια στιγμή να προσπαθεί να πετάξει!! Η επιμονή του ήταν πραγματικά αξιοσέβαστη! Θα έλεγε κανείς πως είναι γνήσιος απόγονος του Γλάρου Ιωνάθαν Λίβινγκστον!
Μετά από κάποιες ώρες, ο συγκεκριμένος άνθρωπος με πήρε τηλέφωνο και τον πήγα στο σημείο όπου ήταν ο γλάρος μας. Φανερά στεναχωρημένος μου λέει πως το πουλί δεν θα μπορέσει να ξαναπετάξει. Όμως μου μίλησε για ένα κέντρο αγρίων ζώων, στην Αίγινα. Εκεί καταλήγουν πουλιά σαν το δικό μας, όπου λαμβάνουν την κατάλληλη περίθαλψη από τους κατάλληλους ανθρώπους. Εκεί, πουλιά που δεν μπορούν να ξαναπετάξουν, αναπαράγονται κανονικά!

Συγχαρητήρια στα παιδιά του κέντρου αυτού, αποτελείτε λαμπρό παράδειγμα.
Καλή τύχη καλό μου πουλί στην καινούργια σου οικογένεια!!

Τετάρτη 17 Νοεμβρίου 2010

Αλάσκα: χρυσός ή σολωμός;

Η πλούσια, σε φυσική ομορφιά, περιοχή γύρω από τον κόλπο του Μπρίστολ, στην Αλάσκα, φιλοξενεί, ενδεχομένως, τα πλουσιότερα κοιτάσματα χρυσού και ένα από τα πιο πλούσια κοιτάσματα χαλκού σε ολόκληρο τον πλανήτη. Οι κάτοικοι της περιοχής αντιμετωπίζουν ένα σοβαρό δίλημμα: να ενδώσουν στην κατασκευή του ορυχείου που θα τους εξασφαλίσει σίγουρη δουλειά ή να συνεχίσουν να εξασφαλίζουν τα προς το ζην με την αλιεία του σολωμού, η οποία μέχρι πρότινος αποτελούσε τη μοναδική επιλογή τους ως εισόδημα, εποχιακό και όχι σταθερό;

Μέχρι στιγμής, οι ντόπιοι αντιστέκονται συνειδητά στις σειρήνες του χρήματος και συνεχίζουν να σέβονται τον τόπο στον οποίο μεγάλωσαν γνωρίζοντας πως οποιαδήποτε απόπειρα εκμετάλευσης των κοιτασμάτων θα ήταν μοιραία για τα κοπάδια των σολωμών. Αξίζει να τονίσουμε ότι στον κόλπο του Μπρίστολ σημειώνεται η πλουσιότερη αλιεία σολωμού ανά τον κόσμο.


Ακόμη δεν υπάρχει κάποια οριστική έκβαση για αυτό το σοβαρό ζήτημα, παρά μόνο φωτογραφίες απίστευτης ομορφιάς, που πραγματικά σου κόβουν την ανάσα!

[πηγή: εδώ]

Δευτέρα 8 Νοεμβρίου 2010

Αρχαία ορόσημα στα πρόθυρα της εξαφάνισης-ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ


Όταν η Ανατολή συνάντησε τη Δύση γεννήθηκε η Αμμόχωστος, περίπου τη τρίτη χιλιετία π.Χ. Βασικός λιμένας εμπορικών συναλλαγών και κέντρο για τις πολιτικές σχέσεις μεταξύ της Μέσης Ανατολής και της Ευρώπης φιλοξένησε ουκ ολίγες τελετές στέψης των βασιλέων που συμμετείχαν στις Σταυροφορίες.


Η παραμέληση της Αμμόχωστου επήλθε μετά την κατάκτηση της από τους Οθωμανούς τον 16ο αιώνα. Η περιοχή της Αμμόχωστου είναι στην κατεχόμενη από τον τουρκικό στρατό Κύπρο. Η απουσία της αρμόδιας προσοχής και η ανύπαρκτη χρηματοδότηση έχουν οδηγήσει στη βαθμιαία φθορά των μνημείων της αρχαίας αυτής πόλης. Παρόλο που οι διεθνείς οργανισμοί έχουν προσπαθήσει να προσελκύσουν το διεθνές ενδιαφέρον για την ανάγκη διάσωσης της πόλης- μνημείου, οι “αρχές της βόρειας Κύπρου” έχουν δείξει ελάχιστο ενδιαφέρον.



Περισσότερα:
link1, link2.

[πηγή: εδώ]

Παρασκευή 5 Νοεμβρίου 2010

MATRIX: βιομηχανίες γάλακτος - φάρμες ζώων

Έχετε ποτέ αναρωτηθεί με ποιες μεθόδους καταλήγουν τα γαλακτοκομικά προϊόντα στα ράφια των μεγάλων καταστημάτων και τελικά στα σπίτια μας, στην οικογένεια μας; Σίγουρα σε φάρμες μαζικής παραγωγής δεν μπορούν να εφαρμοσθούν πιστά οι συνθήκες υγιεινής, αλλά έως ποιο βαθμό βαναυσότητας είμαστε διατεθειμένοι να κάνουμε τα στραβά μάτια;

Σε αυτό το άρθρο δεν θα αναλυθούν ούτε το τρύπημα των αυτιών για την αρχειοθέτηση των ζώων, ούτε η αφαίρεση της ουράς τους, ούτε o ευνουχισμός των αρσενικών, σε ηλικία μόλις λίγων εβδομάδων, όχι γιατί θεωρούνται συγχωρήσιμα πταίσματα, αλλά επειδή τα προαναφερθέντα αποτελούν μόνο την απαρχή των βασανιστηρίων των άμοιρων ζώων.

Δυστυχώς, στη σημερινή εποχή όπου τα πάντα διαχειρίζονται με άξονες το χρόνο και το χρήμα, η βιομηχανίες γάλακτος αντιμετωπίζουν τα ζώα ως μηχανές παραγωγής γάλακτος, κρέατος,γούνας και δέρματος με ημερομηνία λήξης! Οι αφαιμακτικές μέθοδοι που εφαρμόζονται περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων το κυριολεκτικό γδάρσιμο των ζώων όσο αυτά είναι εν ζωή και μάλιστα χωρίς τη χρήση αναισθητικού.

Τα ζώα που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή γάλακτος αντιμετωπίζουν το δικό τους Γολγοθά, καθώς οι συνθήκες υγιεινής στις "φάρμες" είναι επιεικώς απαράδεκτες. Εξαιτίας της μακρόχρονης έκθεσης τους σε ακαθαρσίες (ούρα, περιττώματα) το δέρμα τους αποκτά βαθιά εγκαύματα. Η εξαντλητική αφαίρεση του γάλακτος από τους μαστούς με μηχανικά μέσα οδηγεί στην επιδείνωση της υγείας τους, σε ορισμένες περιπτώσεις δε, οι μαστοί τους μολύνονται από γάγγραινα και αφήνονται να καταλήξουν χωρίς καμία κτηνιατρική βοήθεια.




Για να μην αναφερθούμε στις αναπαραγωγικές μεθόδους που χρησιμοποιούνται, που απέχουν κατά πολύ από τη μόνη φυσιολογική που γνωρίζουμε, κατά τις οποίες τα θηλυκά εξουθενώνονται στις απανωτές γεννήσεις και στην άμεση απομάκρυνση των νεογνών τους.. Για να μην αναφερθούμε στις ορμόνες που τους χορηγούνται σε κάθε στάδιο της ζωής τους..

Και για να μην ξεχνιόμαστε, όταν τα εξουθενωμένα κορμιά των ζώων δεν αποδίδουν ή είναι άρρωστα, στέλνονται στα σφαγεία και κατόπιν ..στα πιάτα μας!

Σκοπός του άρθρου δεν είναι να σας προτρέψει να σταματήσετε να τρώτε κρέας ή/και γαλακτοκομικά προϊόντα, αλλά να ανοίξουμε λίγο τα μάτια μας στην πραγματικότητα η οποία απέχει πολύ από τις τεράστιες, πράσινες φάρμες στις οποίες τα ζώα βόσκουν ανέμελα. Σίγουρα, οι προαναφερθέντες απάνθρωπες μέθοδοι δεν εφαρμόζονται σε όλες τις βιομηχανίες γάλακτος και οποιαδήποτε γενίκευση δεν θα ήταν συνετή, γεγονός παραμένει όμως πως όσο κάποιες βιομηχανίες τις χρησιμοποιούν ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΔΡΑΣΟΥΜΕ ΕΑΝ ΚΑΙ ΕΦΟΣΟΝ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ ΤΙ ΤΡΩΜΕ .


Δείτε το σχετικό video εδώ.

[ πηγή: εδώ ]

Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010

Μικρές διέξοδοι από την καθημερινότητα

Πως θα σας φαινόταν να μπορούσατε να μαθαίνατε να φτιάχνετε το δικό σας χειροποίητο σαπούνι; Δε θα ήταν υπέροχο να ξέρατε να κατασκευάζατε τις δικές σας κούκλες για τα ζαβολάκια σας; Σε πόλεις όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη δίνεται η δυνατότητα να μάθεις αυτά και όχι μόνο. Επενδύοντας κάποιο χρηματικό ποσό μπορείτε να περάσετε δημιουργικά κάποιες ώρες της εβδομάδας. Τέτοιες μικρές διέξοδοι από την καθημερινότητα μπορείτε να βρείτε εδώ !!

[πηγή: εδώ]

Όχι στα διόδια;;

Μπορούμε να πούμε όχι στα διόδια;; Ας δούμε το άρθρο στο blog της Sakafiora και τα πολύ ενδιαφέροντα σχόλια που το συνοδεύουν, τα οποία δείχνουν αρκετές οπτικές γωνίες γύρω από το θέμα των "κλεφτοδίων"..




[πηγή: εδώ]

Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου 2010

GPS & Κινητά - Τα μάτια σας δεκατέσσερα

"

ΓΙΑ ΤΑ GPS

Κάποιο ζευγάρι βρήκε το αυτοκίνητό τους σπασμένο, ενώ βρίσκονταν σε ένα παιχνίδι ποδοσφαίρου. Το αυτοκίνητό τους ήταν δίπλα στο γήπεδο ποδοσφαίρου στο parking των φιλάθλων. Τα πράγματα που κλαπήκαν από το αυτοκίνητο είναι το τηλεχειριστήριο της πόρτας του γκαράζ, κάποια χρήματα και ένα GPS, το οποίο είχαν αφήσει στο ταμπλό. Όταν τα θύματα πήγαν σπίτι, διαπίστωσαν ότι το σπίτι τους είχε λεηλατηθεί. Οι κλέφτες είχαν χρησιμοποιήσει το GPS για να τους καθοδηγήσει στο σπίτι. Στη συνέχεια χρησιμοποίησαν το τηλεχειριστήριο του γκαράζ για να ανοίξουν την πόρτα του και να μπουν στο σπίτι. Οι κλέφτες γνώριζαν ότι οι ιδιοκτήτες βρίσκονταν στο ποδοσφαιρικό αγώνα, ήξεραν τι ώρα θα τελείωνε το παιχνίδι και ήξεραν πόσο χρόνο θα έπρεπε να «καθαρίσουν» το σπίτι. Φαίνεται ότι είχαν φέρει ένα φορτηγό για το άδειασμα..


Να προσέχετε εάν έχετε ένα GPS - Μην τοποθετείτε τη διεύθυνση του σπιτιού σας σε αυτό. Βάλτε ένα κοντινό σημείο (όπως ένα κατάστημα ή βενζινάδικο) ώστε να μπορείτε ακόμα να βρείτε το δρόμο σας σπίτι, εάν χρειάζεται, αλλά κανένας άλλος δεν θα ξέρει που ζείτε, αν είχε κλέψει το GPS σας.

ΓΙΑ ΤΑ ΚΙΝΗΤΑ

Η τσάντα μιας κυρίας κλάπηκε. Ανάμεσα στα περιεχόμενα της ήταν και το κινητό της, η πιστωτική κάρτα της και το πορτοφόλι της. 20 λεπτά αργότερα όταν κάλεσε τον σύζυγο της από ένα τηλέφωνο να του πει τι είχε συμβεί, ο σύζυγος της, της είπε «έλαβα από σένα ένα sms που μου ζητούσες τον αριθμό PIN μας και σου το έστειλα πριν από λίγο». Όταν επικοινώνησαν με την τράπεζα, ο υπάλληλος τους είπε ένα σημαντικό ποσό είχε μόλις αναληφθεί. Ο κλέφτης είχε χρησιμοποιήσει το κλεμμένο κινητό τηλέφωνο και με το όνομα «σύζυγος» από τη λίστα επαφών είχε στείλει sms και είχε στα χέρια το pin. Μέσα σε 20 λεπτά είχε τραβήξει τα χρήματα από το λογαριασμό τους.


Μην αποκαλύπτετε τη σχέση ανάμεσα σε εσάς και τους ανθρώπους που βρίσκονται στην λίστα επαφών σας στο κινητό. Αποφύγετε τη χρήση ονομάτων όπως: σπίτι, αγάπη, μπούμπης, ζουζούνι, γλυκός-ιά μου, μπαμπάς, μαμά, κλπ. ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΤΕ καλώντας πίσω, όταν σας ζητούν ευαίσθητες πληροφορίες μέσα από γραπτά μηνύματα Επίσης, όταν δέχεστε κείμενο sms από τους φίλους ή την οικογένεια σας για να τους συναντήσετε κάπου, καλέστε για να επιβεβαιώσετε ότι το μήνυμα ήρθε από αυτούς. Αν δεν μπορείτε να τους βρείτε, να είστε πολύ προσεκτικοί όσον αφορά την αποκάλυψη πληροφοριών όπως που βρίσκεστε, σε πόση ώρα φθάνετε, αν είστε σε ταξίδι κλπ σε απαντήσεις sms προς την «οικογένεια και φίλους».

ΠΡΟΩΘΗΣΤΕ ΤΟ


"


Thanks Manthi

Τετάρτη 27 Ιανουαρίου 2010

Πες μου το όνομα σου...

"Πες μου το όνομα σου... Να σου πω ποιος είσαι.." , λέει ένα παλιό καλό ρητό, ίσως όχι άδικα. Συμφωνα με ένα άρθρο που διάβασα, όχι μόνο η ελληνική γλώσσα αλλά και τα ονόματα μας, βάσει ερευνών έχουν κάποια ερμηνεία η οποία χάνεται στα βάθη της αρχαίας ελληνικής. Όλοι ξέρουμε τις παροιμίες που εμπλέκουν κάποιον Γιάννη ή κάποια Μαρία, ίσως επειδή μαζί με την ερμηνεία εμπλέκεται μια ολόκληρη λαϊκή αντίληψη. Αν σας ενδιαφέρει, μπορείτε να βρείτε τι σημαίνει το όνομα σας ή το όνομα ανθρώπων που σας ενδιαφέρουν αν ανατρέξετε στην πηγή. Το δικό μου πάντως σημαίνει πολύτιμη!!

My precioussSSS!!

Καλή συνέχεια!!

[ πηγή: εδώ ]

Τετάρτη 9 Δεκεμβρίου 2009

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι..

"
Η φιμωμένη είδηση του μήνα, που δεν προβλήθηκε από την ελληνική τηλεόραση!!!

Η δικαστής Γρεβενών κα Μαρία Μαργαρίτη, εκδιώχθηκε κακήν κακώς από το δικαστικό σώμα, όταν έβγαλε στην φόρα παρτίδα κονδυλίων που προορίζονταν ως οικονομική ενίσχυση σε σεισμοπαθείς, τα οποία κατασπαράχθηκαν από κρατικούς και παρακρατικούς φορείς.

Παράλληλα, ξεμπρόστιασε ολόκληρο το δικαστικό σώμα, αποκαλύπτοντας τον ΟΙΚΟ ΑΝΟΧΗΣ ΠΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ ΣΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΤΟΝ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΩΝ. Εκατοντάδες ανήλικοι έχουν κακοποιηθεί σεξουαλικά (και πολλές φορές έναντι αμοιβής που απολαμβάνουν δικαστικοί και άλλοι μεσάζοντες) σε μυστικό χώρο, ειδικά διαμορφωμένο εντός των δικαστηρίων!

Η κα Μαρία Μαργαρίτη, προέβη σε απεργία πείνας έξω από το Μέγαρο Μαξίμου, ζητώντας την πλήρη αποκατάστασή της και την ανάδειξη των παραπάνω θεμάτων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το συγκεκριμένο θέμα μέχρι αυτή την στιγμή ΔΕΝ ΠΡΟΒΛΗΘΗΚΕ ΠΟΤΕ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑ ΣΧΕΔΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΜΕΣΟ, παρά μόνο από το BBC, ενώ στο YouTube η μαζική διανομή του βίντεο δεν επιτρέπεται (αναγράφεται η ένδειξη 'Embedding disabled by request').

Δυστυχώς η τηλεόραση μόνο ρόλο υπνωτισμού παρέχει στην κοινωνία μας. Το μόνο που δείχνουν και το μόνο που μαθαίνουμε είναι το DVD του Μάκη και ποιος θα γίνει παπάς στη θέση του παπά.

Αν μπορούμε να αντιδράσουμε κάπως με τα εφόδια που διαθέτουμε, είναι να ενημερώσουμε όσους περισσότερους μπορούμε μέσω του Internet. Τέτοια mail πρέπει να γίνονται forward.

Παρακαλώ στείλτε το σε όσους μπορείτε. Αυτή η είδηση ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΘΑΦΤΕΙ επειδή το θέλουν τα συμφέροντα τους.

Δείτε το βίντεο εδώ
"

Thanks Μάνθη

Κυριακή 26 Ιουλίου 2009

Αν ο Χάνσελ και η Γκρέτελ καλούσαν το 100..

Η ιστορία που θα σας αφηγηθώ διαδραματίζεται ένα ζεστό καλοκαιρινό βράδυ μιας μικρής επαρχιακής πόλης με πρωταγωνίστρια εμένα, τη Roylita, που μπορεί να είμαι 23, αλλά με φόρμες και ώντας άβαφη, ίσα που φαίνομαι 15χρονη έφηβη..

Την Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2009 γύρω στις 9 το βράδυ, έπειτα από ατέλειωτες ώρες δουλειάς στον υπολογιστή, (βλέπετε καθότι τελειόφοιτη φοιτητρία πρέπει να παραδόσω και τη διπλωματική μου), άδραξα τη στιγμή και είπα να ενδώσω σε ένα νυχτερινό περίπατο μήπως και ξεφύγω από τη ζεστή ρουτίνα του γραφείου μου. Μια τελευταία μου παρόρμηση πριν ξεμυτήσω, ήταν να πάρω το κινητό μαζί μου, σε περίπτωση που χρειαστεί, αν και συνήθως σε κάτι τέτοιες εξορμήσεις προτιμώ να αφήνω την τεχνολογία απ'έξω..
Μου αρέσει να περπατώ σε έναν όμορφο δροσερό δρόμο της πόλης. Για να φτάσω σε αυτόν διασχίζω 2 κεντρικούς δρόμους αυτής, συνολικής 15λεπτης απόστασης, με τα πόδια. Συνήθως πηγαίνω εκεί νωρίς τα απογεύματα, πρώτη φορά θα εβγαινα μέχρι εκεί τέτοια ώρα, αλλα επειδή γνωρίζω ότι είναι πολύσυχναστοι δρόμοι όλοι τους δεν το πολυσκέφτηκα.
Πράγματι, με το που βγήκα στον πρώτο δρόμο ένα δροσερό αεράκι μου χάρισε ενα χαμόγελο αγαλλοίασης. Μετά τα φανάρια, έστριψα αριστερά, στην πολυπόθητη ευθεία του δεύτερου κεντρικού δρόμου της βραδυνής διαδρομής μου. Βάδιζα απολαυστικά χαλαρά, μετρώντας τις πινακίδες και παρατηρώντας τα μπαλκόνια των εκεί πολυκατοικιών. Πόσοι άνθρωποι ήταν έξω, πόσα air-condition λειτουργούσαν, ποιες κοινές πινακίδες κυκλοφορούσαν..
Από τις σκέψεις μου αυτές με δίεκοψε πολύ εύστοχα, μια προσποιητά καημένη γιαγιάκα, μικροκαμωμένη, με μια σκούρη ρόμπα, με τα ανοιχτόχρωμα μαλλιά της πιασμένα πίσω στο κεφάλι της, η οποία στεκόταν σε μια απεριποίητη μονοκατοικία, η οποία είχε όλα τα φώτα αναμένα, πάνω στον ίδιο δρόμο που εγώ χάζευα αμέριμνη, σίγουρη για την ασφάλεια μου. Έχοντας περάσει άπειρες φορές από το ίδιο σημείο, η πρώτη μου σκέψη ήταν "Μα από πότε κατοικείται αυτό το εγκαταλελειμένο χαμόσπιτο;;;" Την σπιρτάδα της σκέψης μου δίεκοψε η εύστοχα υπνωτιστική, προσποιητά κακόμοιρη φωνή της άγνωστης γιαγιάς..:

"Ελα μέσα στο σπίτι να μου πάρεις το 100!!" . Η φωνή της ήταν προσποιητά παρακλητική, αλλά στην ουσία, είχε έναν εύστοχο προστακτικό τόνο.

" Μπορώ να το καλέσω και από το κινητό μου. Τι έπαθες γιαγιά?" .Της απάντησα. Δεν σας κρύβω ότι είχα ήδη κάνει ένα βήμα πιο κοντά σε αυτή την υπερήλικη σειρήνα. Τότε ήταν που άρχισα να την παρατηρώ καλύτερα.. Αυτά τα μάτια της.. Είχαν κάτι πολύ πονηρό..

"Ελα μέσα στο σπίτι να μου πάρεις το 100!!" . Μου ξαναείπε, αποφεύγοντας πολύ εύστοχα να απαντήσει στις εύλογες ερωτήσεις μου. Η προστακτικότητα στη φωνή της είχε ανεβεί ελάχιστα, αλλά για ένα μυαλό σε εγρήγορση, αυτό ξεπερνούσε τα όρια.. 'Εδώ βρωμοκοπάει κίνδυνο!', μου ψιθύριζε η φωνούλα μέσα μου που πολλές φορές στο παρελθόν με είχε βγάλει ασπροπρόσωπη. Παρόλα αυτά, μέσα στο μυαλό μου, έβλεπα τον εαυτό μου να μπαίνει μέσα στο σπιτάκι αυτό! Ήμουν πραγματικά έτοιμη, ώσπου ξανακοίταξα τα μάτια της..Ναι ήταν πλέον ξεκάθαρο.. Τα μάτια της, σκούρα καστανά, με κοιτούσαν βαθιά μέσα στα δικά μου, αυτά τα μάτια ήταν επίκινδυνα πονηρά..



"Ευχαριστώ δεν θα πάρω", της απάντησα και άρχισα να απομακρύνομαι κοιτώντας πολλές φορές πίσω μου, μήπως ξεμυτούσε κανείς. Ευτυχώς που ήμουν σε κεντρικό δρόμο..

Αρκετά πιο κάτω, θα έλεγε κανείς σε μια απόσταση ασφαλείας, κάλεσα όντως το 100, τους διηγήθηκα την ιστορία, και συνέχισα τον περίπατο μου, έχοντας μπόλικη τροφή για σκέψη.. Για πιο λόγο αυτή η γιαγιά με πρόσταζε ουσιαστικά, να μπω στο σπίτι της;; Τα χέρια της δεν έτρεμαν, η φωνή της είχε την σταθερότητα που έχει ένας άνθρωπος με σκοπό, θα έλεγε κανείς κακό.. Θέλω να πω πως έχοντας βρεθεί σε κατάσταση πανικού στο παρελθόν, σε κατάσταση που όντως χρειαζόμουν το 100, ξεσήκωσα πολυκατοικίες ολάκερες με τη φωνή μου, από τα μάτια μου κυλούσαν δάκρυα ανάγκης.. Εδώ κάτι πολύ σάπιο βρωμάει!!
Στο γυρισμό, αν και υπάρχουν άπειροι διαφορετικοί δρόμοι που θα μπορούσα να διαλέξω, προτίμησα να ξαναπεράσω απο τον ίδιο, βέβαια στο απέναντι πεζοδρόμιο.. Περίμενα ότι κάτι θα υπήρχε διαφορετικό. Ότι το 100 θα είχε βρει τη λύση. Αυτό που αντίκρυσα όμως μπορείτε να μαντέψετε τι ήταν;; Εκεί, ακριβώς στο ίδιο σχεδόν εγκαταλελειμένο χαμόσπιτο, με όλα του τα φώτα αναμένα, στεκόταν η γιαγιά, απαράλλαχτη, με τα μάτια της, σαν του αρπαχτικού, καρφωμένα στους ανυποψίαστους πεζούς. Τα χέρια μου μέχρι τη στροφή των φαναριών, είχαν σφιχτεί σε γροθιές, μη γνωρίζοντας τι να περιμένω. Τραγική ειρωνία, οι φιγούρες των κατοίκων στις γύρω πολυκατοικίες, εκεί αθώοι, αμέριμνοι, δίχως να συνηδητοποιούν τι συμβαίνει μόλις κάτω απο την πόρτα τους.
Ήμουν σε επιφυλακή, μέχρι να διπλοκλειδώσω την πόρτα του μικρού φοιτητικού διαμερίσματος μου. Ένα βήμα, ένα βήμα ήταν αυτό που θα μπορούσε να με οδηγήσει σε κύκλωμα λαθρεμπορίας οργάνων, ή εμπορίου λευκής σαρκός.. Μια στιγμιαία απόφαση με γλίτωσε..Το κινητό!! Δεν σας κρύβω ότι αν δεν είχα το κινητό μαζί μου, μπορεί να μην υπήρχα για να σας πω την ιστορία αυτή!! Μπορεί όντως, να ενέδιδα πιο εύκολα, μιας και δεν θα υπήρχε άλλη λύση για να την βοηθήσω την " καημένη την γιαγιάκα".. Και ας έβλεπα τα πονηρά της μάτια.. Φανταστείτε πόσο έξυπνη μπλόφα είναι αυτή, το να βάζεις μια γιαγιά να σταματάει αθώες υπάρξεις σε ένα δρόμο, με μια τόσο παμπόνηρη παράκληση " Έλα στο σπίτι μέσα να πάρεις το 100".. Κάτι σαν το παραμύθι «Χάνσελ και Γκρέτελ» μου έκανε το όλο σκηνικό. Μόνο που εγώ την γλίτωσα!!

Πονηρευτείτε παίδες, μην πιανόσαστε εύκολα κορόιδα, λογικέψτε τα παιδιά σας ώστε να μπορούν να αντιμετωπίσουν τέτοιες καταστάσεις.. Γιατί αν ο Χάνσελ και η Γκρέτελ καλούσαν το 100 η κλήση τους θα ήταν ακόμη στην προώθηση..Τα συμπεράσματα δικά σας.

Δευτέρα 8 Δεκεμβρίου 2008

Το παιδί μου δολοφονήθηκε.

Το παιδί μου δολοφονήθηκε.
Ο μικρός μου αδελφός δολοφονήθηκε.
Το ξαδερφάκι μου δολοφονήθηκε.
Το ανίψι μου δολοφονήθηκε.
Ο εγγονός μου δολοφονήθηκε.


Διαβάζοντας αυτά τα λόγια πιάστε τον γιακά σας και ταρακουνηθείτε επιτέλους.
Μαζί με αυτό, όλα τα προηγούμενα,τα παρόντα και αυτά που έπονται συναποτελούν ένα μεγάλο ντόμινο αντιδράσεων βάση οργανωμένου σχεδίου.
Αν πάλι δεν κατάλαβαίνουμε τι λέμε, σειρά έχει το να αυτοχαστουκηθούμε. Μπορούμε επίσης να κατεβούμε κάτω στην Αθήνα, ή στο κέντρο της κάθε περιοχής μας και να τα κάνουμε στάχτη και μπούρμπερη.

Θα αλλάξει κάτι?
Ναι αμέ! Θα καταστρέψω τον γείτονα μου οικονομικά!! Μπράβο μου! είμαι πολύ σπουδαίος αγωνιστής!! Στα χίλια καμμένα αυτοκίνητα δώρο ένας ματατζής για να δείρω. Γιατί άλλωστε αυτός φύτρωσε, δεν έχει μάνα να τον κλάψει, έχει βαλθεί να δείρει ενώ, φυσικά και πρέπει να καθήσει να φάει τη μολότοφ στα μούτρα, ασυζητητί! Ντροπή του που προστατεύει την περιούσια του μεσοαστού-βιοπαλαιστή κλπ κλπ..

Μήπως ξεχνάμε κάτι σημαντικό??

Το παιδί μου δολοφονήθηκε.
Ο μικρός μου αδελφός δολοφονήθηκε.
Το ξαδερφάκι μου δολοφονήθηκε.
Το ανίψι μου δολοφονήθηκε.
Ο εγγονός μου δολοφονήθηκε.


Τελεία και παύλα. Ας συνέλθουμε, ας βάλουμε κάτω τα χαρτιά μας και ας συμβάλλουμε στην επίλυση αυτού του προβλήματος, και όχι στη χειρετέρευση του. Γιατί αν συνε-χέσουμε έτσι σίγουρα θα ρθεί και η σειρά του παιδιού μας.

Πέμπτη 13 Νοεμβρίου 2008

Κερδίσαμε μια μάχη! Ο πόλεμος συνεχίζεται..


Για περισσότερο από 5 χρόνια ο οργανισμός PETA πιέζει την αλυσίδα fast-food KFC να σταματήσει να κακομεταχειρίζεται τα κοτόπουλα με τον χειρότερο τρόπο ( αποκεφαλισμός ενώ είναι ακόμη ζωντανά, υπερβολικά μικρά κλουβιά, ανύπαρκτες συνθήκες υγειινής κλπ). Πλέον ο PETA είχε την πρώτη του νίκη στον Καναδά όπου μετά από πολύμηνες διαπραγματεύσεις συμφώνησαν τα εκεί καταστήματα KFC να αλλάξουν ριζικά τον τρόπο με τον οποίο μεταχειρίζονται τα κοτόπουλα τους. Για αυτό το λόγο θα σταματήσει το μποϊκοτάζ όσον αφορά τον Καναδα. Ο αγώνας συνεχίζεται και για τα υπόλοιπα καταστήματα KFC..
Περισσότερα μπορείτε να βρείτε εδώ.

[πηγή: εδώ ]

Τετάρτη 12 Νοεμβρίου 2008

Άλλο ανταλλαγή πληθυσμών και άλλο γενοκτονία και εθνική εκάθαρση

Παίδες δεν σας έχω συνηθίσει σε τέτοιυ τύπου άρθρα αλλά λίγη επανάλυψη της ιστορίας κάθε τόσο κάθε άλλο παρά βλάπτει..
Έχοντας ως αφορμή το άρθρο που παραθέτω παρακάτω έχω χρέος να σας υπενθυμίσω ότι η γενοκτονία του ποντιακού ελληνισμου είναι ένα ζωντανο και δυναμικό κομμάτι της ελληνικής και παγκόσμιας ιστορίας. Η ιστορία βλέπετε φίλοι μου, έχει την τάση να επαναλαμβάνεται με διαφορετικά κάθε φορά πρόσωπα. Αν παραμείνουμε κολημένοι στον ωχαδερφισμό και στο εγώ μας θολό θα παραμείνει το μέλλον των απογόνων μας. Αν θέλουμε να μεταλαμπαδεύσουμε πολιτισμό στα παιδιά μας , αν θέλουμε αυτά να μην υποφέρουν από την ιστορία που οι πρόγονοι μας και εμείς αφήσαμε να ξεχαστεί οφείλουμε να δραστηριοποιηθούμε, εδώ και τώρα, άμεσα με μόνο γνώμονα το εμείς. Εμείς πρέπει να χτυπήσουμε τη γροθιά στο τραπέζι των πολιτικών παιχνιδιών, να πάψουμε να είμαστε το μπαλάκι και να πάρουμε το παιχνίδι στα χέρια μας. Για να μην ξεχνούν οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι ας διαβάσουμε το παρακάτω άρθρο με τίτλο "Αν είχαν παραμείνει οι Ρωμιοί και οι Αρμένιοι στην Τουρκία, δεν θα μπορούσαμε να γίνουμε εθνικό κράτος"..

"
Του Σάββα Καλεντερίδη
Όσο και αν φαίνεται απίστευτο, η δήλωση αυτή ανήκει στον υπουργό άμυνας της Τουρκίας και έγινε στις Βρυξέλλες, όπου βρίσκεται ο Βετζντί Γκιονούλ (Vecdi Gönül) για να συμμετέχει στην τρόικα των υπουργών άμυνας του ΝΑΤΟ.


Συγκεκριμένα, ο Τούρκος υπουργός άμυνας, κατά τη διάρκεια ομιλίας του στη δεξίωση που έγινε στην τουρκική πρεσβεία, για την επέτειο του θανάτου του Μουσταφά Κεμάλ, είπε επί λέξει:
"Άραγε, αν σήμερα στο Αιγαίο (περιοχή Σμύρνης και γύρω νομών, σ.τ.μ.) συνέχιζαν να ζουν οι Ρωμιοί και σε διάφορες περιοχές της Τουρκίας οι Αρμένιοι, η Τουρκία θα μπορύσε να είναι το εθνικό κράτος που είναι σήμερα; Δεν βρίσκω τις λέξεις για να σας εξηγήσω το πόσο σημαντική ήταν αυτή η ανταλλαγή των πληθυσμών, όμως, εάν εξετάσετε τις παλιές (πληθυσμιακές) ισορροπίες, θα αντιληφθείτε τη σημασία της. Περάσαμε από τη διαδικασία της δημιουργίας του έθνους μας (nation building) και αυτό είχε τις επιπτώσεις του. Ακόμα και ο αγώνας που δίνουμε σήμερα στη ΝΑ Τουρκία (Βόρειο Κουρδιστάν, σ.τ.μ.) είναι μέρος αυτής της διαδικασίας και δεν μπορούμε να αρνηθούμε τη συμβολή στη διαδικασία οικοδόμησης του έθνους όλων εκείνων που θεωρούν τους εαυτούς τους θύματα, κυρίως εκείνων που επλήγησαν από τους υποχρεωτικούς εκτοπισμούς των πληθυσμών. Όμως, εκείνες οι αρχές που ακολουθήθηκαν τότε, ήταν πολύ σημαντικές την περίοδο ίδρυσης της Δημοκρατίας, για να μπορέσει να γίνει η Τουρκία μια χώρα που κατοικείται από σύγχρονους, πολιτισμένους και φωτισμένους ανθρώπους.
Για να αντιληφθείτε την κατάσταση που επικρατούσε τότε, στην Άγκυρα υπήρχαν μόνο τέσσερις γειτονιές, η εβραϊκή, η μουσουλμανική, η αρμενική και η ελληνική".


Όσο και αν είναι δύσκολο να το πιστέψει κανείς, ότι υπουργός κυβέρνησης χώρας που ανήκει στο ΝΑΤΟ, το οποίο μάλιστα πίεσε την Τουρκία να περάσει από τον μονοκομματισμό στον πολυκομματισμό για να γίνει μέλος της Ατλαντικής Συμμαχίας, εκστόμισε αυτά τα λόγια, που είναι μνημείο βαρβαρότητας και κυνισμού, η συγκεκριμένη πράξη δείχνει πόσο επικίνδυνη είναι ακόμα η Τουρκία για τους λαούς της Ανατολής που επιμένουν να ανθίστανται στη βίαιη αφομοίωση, αλλά και πόσο επικίνδυνη είναι για τους λαούς της περιοχής, που υφίστανται τις συνέπειες του νέου ισλαμικού-κεμαλικού φασισμού.
Η κυνική αναφορά του Γκιονούλ στις παράπλευρες απώλειες "του αγώνα που διεξάγει" η Τουρκία στο Κουρδιστάν για την αφομοίωση των Κούρδων, ως συνέχεια της διαδικασίας οικοδόμησης του τουρκικού έθνους, είναι ενδεικτική της κατάστασης που επικρατεί στο κατεστημένο της Τουρκίας, όπου η σκοτεινή πηγή του κεμαλικού φασισμού συνεχίζει να αναβλύζει βία και βαρβαρότητα.

Ο λόγος στους λαούς-θύματα και στον πραγματικά πολιτισμένο κόσμο.
"

[πηγή: εδώ ]

Σάββατο 6 Σεπτεμβρίου 2008

Meet ... The Meatrix!

What is the Meatrix?

Εύστοχο και κατατοπιστικό! Επιτέλους μια εξήγηση κατάλληλη για όλους όσον αφορά το τι βάζουμε στο στοματάκι μας!!
Απολαύστε το!





Thanks Christo!

Τετάρτη 3 Σεπτεμβρίου 2008

Αγάπη μου, σαπούνι ή διαμάντι??

Πριν από μισό αιώνα περίπου οι "χημικοί" του Χίτλερ μετέτρεπαν τους "αγαπημένους τους" Εβραίους σε σαπούνια. Πλέον, όμως υπάρχει και η εναλλακτική του διαμαντιού για τους πολύ δικους μας ανθρώπους!!
Απολαύστε το παρακάτω:
"
Λέμε ότι τα διαμάντια είναι παντοτινά, πόσο μάλλον όταν πρόκειται για το σώμα αγαπημένου προσώπου. Μια μικρή ελβετική εταιρεία, η Αlgordanza, με έδρα το πανέμορφο χωριό Τσουρ στις πλαγιές των Αλπεων, κατασκευάζει διαμάντια από... πτώματα, χρησιμοποιώντας τις στάχτες του νεκρού μετά την αποτέφρωση. Βάσει μιας τεχνολογίας που πρώτη εφήρμοσε η αμερικανική εταιρεία General Εlectric στη δεκαετία του 1950, ο άνθρακας μετατρέπεται σε διαμάντι υπό τεράστια πίεση και θερμοκρασία. Ετσι, με αντίτιμο μικρότερο των 5.000 ευρώ μπορεί κάποιος να φορέσει τη... γιαγιά του σε σκουλαρίκι, ή το έτερόν του ήμισυ σαν πολύτιμο μονόπετρο. Η ελβετική εταιρεία λέει ότι με τα κοσμήματά της απαλύνεται και ο πόνος τους χωρισμού, ώσπου να συναντηθούν ξανά οι αγαπημένοι οριστικά στον άλλο κόσμο.
"

[πηγή: εδώ ]
Thanks sesp777

Τετάρτη 28 Μαΐου 2008

Για να μην το κάψουμε..

Τόσα και τόσα έχετε διαβάσει γύρω από τα κινητά και το πόσο κακό κάνουν στην υγεία μας παίδες μου! Δεν θα σας απασχολήσω για άλλη μια φορά με αυτά, αλλα θα σας πω πως να ξέρετε το πόσο επιβλαβής είναι η συσκευή σας.

Με δυο κουβέντες, είναι ένας χαζοδείκτης που λέγεται SAR ( με μονάδες W/gr), και μετρά την ακτινοβολία που εκπέμπουν τα κινητά στα κεφαλάκια μας, δηλαδή το πόσο τα τηγανίζουμε κάθε φορά που ζουζουνίζουμε με τα amore μας!!

Το όριο της Ε.Ε. είναι στα 2 W/gr και ο μέσος όρος των κινητών στην αγορά, κυμαίνεται στα 0,8 W/gr. Παρακάτω σας δίνω link ώστε να μπορέσετε να δείτε τι κουβαλάτε στη τσεπούλα σας ή ακόμη τι να διαλέξετε για την επόμενη αγορά σας.

Έτσι έχουμε και λέμε:

motorola, nokia, sony ericsson ...

Ελπίζω να σας φανεί χρήσιμο το ποστάκι μου!!